నూతన వ్యవస్థను నిర్మిద్దాం! (Let’s Construct a New System)

ఎంతో చెప్పాలని ఉండే
కాని కొంచం కూడా చెప్పలేక పోయాను !
చాలా రాయాలని ఉండే
కాని ఏమీ రాయలేక పోయాను !

నా మాట విని
కడుపులో దేవినట్లు
ముఖం పెట్టాడు !
నా రాత చూసి
కుక్కలు చించిన విస్తరిలా ఉందని
విసిరికొట్టాడు !

నా మాటని
వాడు పలికే తీరులోనే
పలకాలంట ?
నా రాతని
వాడు నిర్ధేశించిన వ్యాకరణంలోనే
వ్రాయాలంట ?

ఆ మాట తీరులో – ఆ వ్యాకరణంలో
దాగున్న అసలు కుట్ర తెలియక….

అయ్యోరికి జబ్బు చేసిద్దేమోనని
నా నోరు మూసేసుకోని
మూగోడినయ్యాను !
అయ్యోరికి కోపం వచ్చిద్దేమోనని
నా రాత చెరిపేసుకుని
తలలేనోడ్నయ్యాను !

యింతేనా…?

నా ఆజానుబాహు దేహం చూసి
కొండలా ఉన్నానని
ఎద్దేవా చేశాడు !
నా దిట్టమైన కండలు చూసి
ఏనుగులా ఉన్నానని
న్యక్కారం చేశాడు !

నన్ను కొండను చేసి
నా పైన ఆడు తపస్సు చేసుకున్నాడు !
నన్ను ఏనుగుని చేసి
ఆడికి అంబారిగా మార్చుకున్నాడు !

అయితే…!

ఆడికి తెలియదు !
కొండ క్రింద మంట ఉంటుందని
ఆ మంటకు
కొండ బ్రద్దలవుతుందని !
ఆడికి తెలియదు !
ఏనుగు కోపిష్టిదని
కోపమొస్తే
అంబారెక్కినోడిని లాగి విసిరేసిద్దని !

హేయ్………………………..!

ఇప్పుడు నేను
బ్రద్దలయి కొండన్నుండొచ్చిన
క్రొత్త దావానలాన్ని!
ఇప్పుడు నేను
రోషమొచ్చి ఘీంకరిస్తున్న
రోష గజాన్ని!

నేను బ్రద్దలయినప్పుడే
నా మీద కూర్చున్నోడు
బ్రద్దలయ్యాడు !
నా మొదటి ఘీంకారంతోనే
నా పైన సవారి చేస్తున్నోడు
క్రిందపడి హహకారాలు చేశాడు !

ఇప్పుడు నేను
నన్నులా కాకుండ
మన్నులా చేసినోడిని
సాగనంపుతాను !
ఇప్పుడు నేను
నా చేతులతోటే
నా రాతను తుడిపించేసినోడిని
తరిమికొడతాను !

ఇప్పుడు నువ్వూ – నేనూ, మనం
మన భాషలో మాట్లాడుకుందాం !
ఇప్పుడు మనం
మన భాషలో వ్రాసుకుందాం !
ఇప్పుడు మనం
మనదైన ఓ నూతన వ్యవస్థను
నిర్మిద్దాం !

9 అక్టోబర్, 2007, లండన్.
(జిలుకర శ్రీనివాస్, పసునూరి రవీందర్ ల ‘నిర్ధేశాత్మక వ్యాకరణం – ప్రాదేశిక భాషలు’ వ్యాస ప్రేరణతో)

కవితలు
12 అభిప్రాయాలు
# C.R.Khanna 01 నవంబర్ 2007 , 4:39 am
చాంధస భావాల మీద కవితాయుధంతో
మెరుపు దాడి ప్రకటించిన
కవి సాంబయ్య గారికి
అభినందనలు.
ఎన్నో సంవత్సరాలుగా
అగ్రవర్ణాలు
నిమ్నజాతి భాషా,సంస్కృతుల మీద
చేస్తున్న అణిచివేతను
ముక్కు సూటిగా ప్రశ్నించిన తీరు అద్భుతం.
ఇప్పటి వరకు
పుస్తకాలు చదివి మాత్రమే
స్పందించి రాసిన కవిత్వం చూసాము.
కానీ ఇలా
ఒక వ్యాసం చదివి స్పందించి
కవిత్వమై ప్రవహించడం
కొత్తగా ఉంది.
చక్కని కవితకు మరోసారి
శుభాకాంక్షలు.

# శ్రవణ్ 02 నవంబర్ 2007 , 8:43 am
అద్భుతం. ఆత్మగౌరవం లేకుండా ఏదీ సాధించలేం. ఖన్నా గారన్నట్టు ముక్కుసూటిగా ప్రశ్నించారు. ధన్యవాదాలు.

# Suresh K Digumarthi 06 నవంబర్ 2007 , 5:15 am
ప్రతీ వాక్యంలోనూ మన జీవితం. ఈ కవిత చదువుతూ వుంటే నేనే మంటయి కాల్చేసినట్టు, ఏనుగై విసిరేసినట్టు, నన్ను నేను నిర్మించుకున్నంత ప్రోత్సాహం కలిగింది. ఈ ఉద్యమంలో అందరూ భాగస్వాములమవుదాం. కవి గారికి, రచయితలకు నా ధన్యవాదాలు.

# నాగరాజు 31 జులై 2008 , 2:14 pm
సాంబయ్య గారు మీ కవిత చాల బాగుంది.తరతరాలుగా దలితులను విద్యకు దూరంగా వుంచడమే కాక,వీరు నేర్చిన దొంగల భాషను దలితులకు అంటగట్టడమూ,దలితుల ప్రతిభను వీల్లు ఏర్పరిచిన ప్రమాణాల కింద పాతిపెట్టడం జరిగింది.కానీ నేడు దలితుల ఆత్మగౌరవ ఫోరాటాలు,తమదైన ప్రత్యేక సాహిత్యం హర్షించదగినవి.

# athaluri vijaya lakshmi 10 డిసంబర్ 2009 , 7:10 am
ఎంతోకాలంగా ఎదురుచూసిన పదోన్నతి వచ్చేసింది
నేనిప్పుడు ఆఫీసర్ని యాభైమంది కార్మకులపైన ఆజమాయిషీ
అందులోనూ మహిళా కార్మికులపైన
ఇంకేం ఇంతకన్నా ఏం కావాలి?
మొదటిసారి అధికారహోదాలో ఆఫీసులో అడుగుపెడుతుంటే ఒళ్ళు తెలియలేదు
వాళ్ళందరిచేతా వంచిన నడుము ఎత్తకుండా పని చేయించాల్సిన బాధ్యత నాది
వాళ్ళ అటెండెన్స్, వాళ్ళ లీవులు, వాళ్ళ జీతభత్యాలు
ఇవన్నిటినీ పర్యవేక్షించాలిసిన బాధ్యతకూడా నాదే
నామీద ఎంత నమ్మకం లేకపోతే ఇంతపెద్ద పదవి ఇస్తారు
ఈ నమ్మకాన్ని నిలబెట్టుకోవాల్సిన అవసరం చాలాఉంది
కారణం మరో ప్రమోశన్ రావాలికదా
సెంటిమెంట్లు పక్కనపెట్టి అధికార దర్పాన్ని ఆహ్వానించాను
రోజూకన్నా విభిన్నంగా అధికార దర్ఫంతో ఆఫీసులో అడుగుపెడుతుంటే
తమశా అనుభవం
బెదురు చూపులతో, బిక్కు, బిక్కుమంటూ చూస్తూ నమస్కారాలు
మహారాణి వెనకాల చెలికత్తెల్లా నిశ్శబ్దంగా అనుసరిస్తూ వస్తోన్నపాదాలు
తెచ్చిపెట్టుకున్న గంభీరంతో అటెండెన్స్ తీసుకుంటోంటే
ఇరవై ప్రెజంటులు, ముప్ఫై ఆబ్స్ంటులు
సంజాయిశీ అడిగిన అధికారం …..సమస్యల చిట్టావిప్పబోతుంటే వినడానికి తిరస్కరించిన అహం
ముందు ముందు ఆబ్స్ంట్లు అంగీకరించబడవన్న వార్నింగ్
నా కళ్ళల్లో సూర్యకాంతిపూవులా విచ్చుకున్న ఆనందం
వాళ్ళ కళ్ళల్లో కొడిగట్టిన కాంతి తరవాత కనిపించే వి’శాదం
అధికారపొరలకు కనిపించని దైన్యం
సాయంత్రం నా వెనక వాళ్ళందరి కాన్వాయి
రాజు వెడలె రవితేజములలరగ అనుకుంటూ
సెక్యూరిటీ సాయంతో బయలుదేరిన బ్యూరోక్రట్ ల దర్ఫం
ఒళ్ళుతెలియని ఆనందం సహజత్వం కోల్ఫోయిన అధికారం
ఇంతలో కలిగిందో అనుభవం గుండె చెదిరే విశాదం
కడుపుకోసం… కన్నపేగు కోసం మహిళా కార్మికుల వెతలు
గుండెల్ని మెలిపెట్టే కతలు
కాళ్ళూలేని పిల్లలు, మెదడు ఎదగని కూనలు
కాటిన్యం ప్రదర్శించినరోజు బయట పడిన వాస్తవాలు
తాగివచ్చే భర్తలు క’శ్టార్జితం కరిగిస్తూ ఇదేమని అడిగినందుకు
కాళ్ళూ కీళ్ళూ విరగగొట్టే రాక్షసులు
అదిలించినరోజు ఎగసిపడిన గుండెలు
కదిలిస్తే కాలవలైన కన్నీళ్ళు
కదిలితే చెదురుతుందేమోనన్న భయంతో
అధికార పీటంకోసం ప్రదర్శించిన కాటిన్యం
కరిగినీరవుతోంటే కళ్ళముందుకు ఎదురీది వస్తోన్న మానవత్వం

అత్తలూరి విజయలక్షి

Leave a comment

Filed under సామాజిక న్యాయం కోసం

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s