ప్రత్యేక-సమైక్యతల నడుమ వర్గీకరణ భవితవ్యమేమిటి? (What is future of Sub-Classification Demand?)

ప్రత్యేక-సమైక్యతల నడుమ వర్గీకరణ భవితవ్యమేమిటి?

మాదిగ హక్కుల కొరకై పదహారేళ్ళుగా సాగుతున్న సుదీర్ఘ న్యాయ పోరాటంలో దండోరా ఉద్యమం ఎన్నో ఆటుపోట్లకు గురయ్యింది, ఎందరో నవ యువకులను కోల్పోయింది. పార్లమెంటులో వర్గీకరణ బిల్లు ప్రవేశ పెట్టిస్తానని మాటిచ్చిన వై యస్ రాజశేఖర్ రెడ్డి అకాల మరణం, తెలంగాణ-సమైక్య ఉద్యమాల హోరుల నడుమ దండోరా కేకలో నిన్నటి చిక్కదనం కనిపించడంలేదు. తెలంగాణాలోని మాదిగలు, కోస్తాలోని మాలలు ప్రత్యేక రాష్ట్రంతో వర్గీకరణ సమస్యకు పరిష్కారం దొరుకుతుందంటున్నారు. కాని వర్గీకరణ విషయంపైన భిన్న స్వరాలు వినిపిస్తున్నారు. దానికితోడు, మాదిగ అధి నాయకత్వ తీరు వర్గీకరణ ప్రక్రియపై పలు అనుమానాలకు, వ్యాఖ్యానాలకు దారి తీస్తుంది. ప్రత్యేక-సమక్య రాష్ట్ర ఉద్యమాల సందర్భాన దండోరాపై వినిపిస్తున్న భిన్న స్వరాల, వెల్లు వెత్తుతున్నా పలు సందేహాల నడుమ వర్గీకరణ భవితవ్యమేమిటి?

తెలంగాణ మాదిగలేమంటున్నారు?: దళిత రిజర్వేషన్లను వర్గీకరించాలంటూ దండోరా ఉద్యమం ఆరంభమయిన తొలినాళ్ళనుండి కోస్తాంధ్ర మాదిగలతో పోల్చుకుంటే తెలంగాణలోని మాదిగలు విద్యా పరంగా వెనుకబడి ఉన్నారని, ప్రాంతీయంగా ఉత్పన్నమైన ఈ హెచ్చు తగ్గుల్ని అవగాహనలోకి తీసుకోకుండా రాష్ట్రంలోని మాదిగలందరినీ ఒకే గాటికి కట్టివేయడం న్యాయం కాదు. కాబట్టి దళిత రిజర్వేషన్లను వర్గీకరించడంలో కులంతో పాటు ప్రాంతీయ కోణాన్ని కూడా అవగాహనలోకి తీసుకోవాలనే వాదనను రాష్ట్ర దండోరా అంతర్గత సమావేశాలలో తెలంగాణ దండోరా నాయకత్వం చర్చకు పెట్టింది. వాస్తవానికి తెలంగాణ దండోరా వాదన ఎంతో న్యాయబద్ధమైన వాదన. దళిత రిజర్వేషన్లను వర్గీకరించగా మాదిగలందరికి ఉమ్మడిగా వచ్చిన వాటా సీట్లకొరకు తెలంగాణ-కోస్తాంధ్ర మాదిగలు పోటీ పడితే, ఆ పోటీలో విద్యాపరంగా ముందంజలో ఉన్న కోస్తాంధ్ర మాదిగలే ముందువరుసలో నిలబడేందుకు అవకాశాలు మెండుగా ఉన్నాయి. అయితే, అసలు వర్గీకరణే రాలేదు, దానికి ముందే ఈ ప్రాంతీయ కోణం ఏమిటి? ఇలా అయితే ఉద్యమం నీరు కారిపోతుందని అప్పట్లో ప్రాతీయ దృక్కోణ గొంతుకను దండోరా నాయకత్వం నొక్కివేసింది.

అయితే, దళిత రిజర్వేషన్లను వర్గీకరిస్తూ 1997లో అప్పటి రాష్ట్ర ప్రభుత్వం ఒక ఆర్డినెన్సును, ఆ తరువాత ఆ ఆర్డినెన్సు స్థానే 2000ల సంవత్సరంలో ‘ఆంధ్రప్రదేశ్ షెడ్యూల్డ్ కాస్ట్ (రేషనలైజేషన్ ఆఫ్ రిజర్వేషన్) యాక్ట్ ను అమలులోకి తెచ్చింది. ఆ యాక్టు అమలులో జరిగిన కొన్ని అనుభవాలను దృష్టిలో ఉంచుకున్న తెలంగాణ మాదిగలు మొత్తం వర్గీకరణ ప్రహసనం పట్ల పునరాలోచించడం మొదలు పెట్టారు. ఇక్కడ మచ్చుకు 2000ల సంవత్సరంలో వరంగల్ డి యస్ సి నిర్వహించిన టీచర్ నియామకాల పరీక్ష ఫలితాల అనుభవాన్ని పేర్కొంటాను. ఆ పరీక్షలో ఒక మాదిగ విద్యార్థికి ఒక మాల విద్యార్థికంటే అధికంగా మార్కులు వచ్చాయి. అధికంగా మార్కులు వచ్చిన మాదిగ విద్యార్థిని తోసిరాజని, అతని కంటే తక్కువ మార్కులు వచ్చిన మాల విద్యార్థికి డి యస్ సి టీచర్ ఉద్యోగం కట్టబెట్టింది. వివరాలలోకి వెళితే, వరంగల్ జిల్లాలో స్వతహగా మాదిగల జనసంఖ్య ఎక్కువ. గత రెండు దశాబ్దాల కాలం నుండి వారిలో డిగ్రీలు చదువుకున్న వారి సంఖ్య కూడా ఎక్కువే. విద్యా పరంగా జిల్లాలో మాదిగల కంటే మాలలు ముందునుండే ముందున్నప్పటికీ  జన సంఖ్యలో వారిది చాలా అధమ స్థానం. 15 శాతంగానున్న దళిత రిజర్వేషన్లను వర్గీకరించిన పిమ్మట 7 శాతం రిజర్వేషన్లు మాదిగలకు రాగా, 6 శాతం మాలలకు వచ్చాయి. రాష్ట్రం మొత్తానికి వర్తించే ఈ వర్గీకరణలో ప్రాతీయ కుల జనాభా ప్రాతిపదిక లేదు. అందువలన ప్రాతీయ దళిత జనాభాలో అత్యధికంగా ఉండి, అత్యధికంగా మార్కులు తెచ్చుకున్న మాదిగ విద్యార్థికి డి యస్ సి పోస్టులలో అన్యాయం జరిగితే, 6 శాతం కోటా వలన జన సంఖ్యలో తక్కువ ఉన్న మాలలు మరింత లబ్ది పొందటం జరిగింది.

ఇలాంటి అనుభవాలను దృష్టిలో ఉంచుకుని తెలంగాణ మాదిగలలో డిగ్రీలు చదివిన కొంతమంది యువకులు వర్గీకరణ పట్ల అంత ఆసక్తిని కనపరచడం లేదు. అయితే, ఇక్కడ మనమొక్క విషయాన్ని స్పష్టంగా గుర్తుంచుకోవాలి. జిల్లాల వారిగా తీసే డి యస్ సి లాంటి పోస్టులలో తెలంగాణ మాదిగలకు వర్గీకరణ ద్వారా అన్యాయం జరిగి ఉండవచ్చు. కాని రాష్ట్రం మొత్తంగా చూసుకుంటే వర్గీకరణ ప్రక్రియ తరువాత రిజర్వేషన్ వసతులలో మాదిగలు లబ్ది పొందారనేది నిర్వివాదాంశం.

అయితే, గత నెలలో తెలంగాణ ఉద్యమం ఉధృతమై, తెలంగాణ ప్రత్యేక రాష్ట్ర ప్రక్రియను మొదలు పెడతామని చిదంబరం ప్రకటించిన దగ్గరనుండి వర్గీకరణ విషయంపై తెలంగాణ మాదిగలలో రెండు రకాల వాదనలు వినిపిస్తున్నాయి. తెలంగాణా రాష్ట్రంలో కూడా కుల జనాభా ప్రాతిపదికన దళిత రిజర్వేషన్లను వర్గీకరించాలనేది మొదటి వాదన. దండోరా మొదటి నుండి వినిపిస్తున్న వాదనకు ఇది కొనసాగింపు వాదం. ప్రత్యేక రాష్ట్రం ఏర్పడిన తరువాత వర్గీకరణ ఆవశ్యకత తెలంగాణాలో లేదు అనేది రెండవ వాదన. అయితే, తెలంగాణ రాష్ట్రం ఏర్పడిన తరువాత వర్గీకరణావసరం ఎందుకు ఉండదు? తెలంగాణ రాష్ట్ర దళిత జనాభాలో అత్యధికులు మాదిగలే గాబట్టి దళిత రిజర్వేషన్ అవకాశాలలో కూడా అత్యధిక భాగాన్ని మాదిగలే పొందడానికి అవకాశం ఉంది. కాబట్టి ఎప్పుడు వస్తుందో, అసలు వస్తుందో రాదో తెలియని వర్గీకరణ కోసం తెలంగాణాలో మాదిగలు తమ శక్తియుక్తులను ధార బోయడం బూడిదలో పోసిన పన్నీరే అవుతుందని రెండవ రకపు వాదన వినిపించేవారి సమాధానం. ఈ వాదనను ఓ వైపునుండి పరిశీలిస్తే  తెలంగాణా మాదిగలలో పొడచూపుతున్న మెజారిటీ అహంభావం కనిపిస్తే, మరో వైపునుండి వారి అమాయకత్వానికి నిలువెత్తు దర్పణం పడుతుంది. ఇది ఓ రకంగా వాపుని చూసి బలుపనుకునే అమాయకత్వంతో కూడుకున్న మూర్ఖత్వం.

1962-2009 ల మధ్య పార్లమెంటుకు తెలంగాణ నుండి ఎన్నికైన దళిత అభ్యర్థుల కుల వివరాలు

సంవత్సరం

మాల మాదిగ
1962 2 1
1967 3 0
1971 2 1
1977 2 1
1980 2 1
1984 3 0
1989 2 1
1991 2 1
1996 1 2
1998 1 2
1999 0 3
2004 1 2
2009 1 2

మూలం: భారతీయ ఎన్నికల సంఘం

తెలంగాణా దళితులలో మాదిగ జనసంఖ్య అధికమే. అయితే, ఆ ఆధిక్యత ఏనాడు వారిని దళిత రిజర్వేషన్ వసతుల దరిదాపులకి సైతం రానీయలేదు. ఉదాహరణకు, రాజకీయ రంగాన్ని తీసుకుంటే, తెలంగాణ దళితులకు ముడు పార్లమెంటరీ రిజర్వడ్ సీట్లున్నాయి. ఈ ప్రాంత దళిత జనాభాలో మాదిగల సంఖ్య ఎక్కువ ఉన్నప్పటికీ పటంలో చూపించినట్లుగా 1962 నుండి 1991 వరకు జరిగిన ఎనిమిది పార్లమెంటరీ ఎన్నికలలో అత్యధిక సీట్లను మాలలు కైవసం చేసుకున్న సంగతి తెలుస్తూనే ఉంది. 1967, 1984 లలో అయితే ఉన్న మూడు సీట్లను మాలలే చేజిక్కించుకున్నారు. చంద్రబాబు నాయకత్వంలోని తెలుగు దేశం పార్టీ దండోరాకు మద్దతునిచ్చి మందా జగన్నాథం, సుగుణ కుమారి లాంటి మాదిగలకు పార్లమెంటు టిక్కెట్లిచ్చి ప్రమోట్ చెయ్యకుంటే ఈనాటికీ మాదిగల రాజకీయ పరిస్థితి 1967, 1984లానే ఉండేదనడంలో ఎటువంటి సందేహం లేదు. వర్గీకరణపై తెలంగాణ మాదిగల వాదనలు ఈ విధంగా ఉంటే అదే విషయంపైన కోస్తాంధ్ర మాలల వాదన మరో రకంగా ఉంది.

ప్రత్యేకతకు మాల మహనాడు సమర్ధన వెనుక మర్మం: కోస్తాంధ్రాకు చెందిన మాల నాయకులు ముఖ్యంగా అమలాపురం ఎంపి హర్ష కుమార్ లాంటివారు, “విడిపోవాలనే అభిప్రాయం మనసులో కలిగినప్పుడు విడిపోవడమే మేలు” అని అంటూ తాను జై ఆంధ్రాకు కట్టిబడి ఉన్నానని పత్రికాముఖంగా ప్రకటించారు (వార్త,25 డిశెంబర్,2009).కారెం శివాజీ,మల్లెల వెంకట్రావు లాంటి మాల మహానాడు నాయకులు మరో అడుగు ముందుకు వేసి, “రాష్త్ర విభజన జరిగితేనే కోస్తాలో దళితులకు న్యాయం జరుగుతుంది. వర్గీకరణ వివాదానికి శాశ్వత ముగింపు లభిస్తుంది” (ప్రజాశక్తి, 17 డెశెంబర్, 2009) అని పేర్కొంటూ మీడియా ముందుకు రావడం జరిగింది. అయితే, ప్రత్యేక రాష్ట్రాల ఏర్పాటుకు కోస్తాంధ్రాకు చెందిన మాల నాయకులు ఎందుకు మద్దతు పలుకుతున్నారు? రాష్ట్ర విభజన జరిగితే కోస్తాలో దళితులకు జరిగే న్యాయం ఏమిటి? రాష్ట్రాన్ని రెండుగా విభజిస్తే వర్గీకరణ వివాదానికి శాశ్వత ముగింపు ఎలా లభిస్తుంది?

దళితులకు రాజ్యాంగ పరంగా సామాజిక న్యాయం పేరిట కల్పించబడిన రిజర్వేషన్ వసతులలో సింహభాగాన్ని మాలలే అనుభవిస్తున్నందువలన మాదిగ, రెల్లి యిత్యాధి దళిత కులాలకు అన్యాయం జరిగిందని, దళిత కూటమిలోని అన్ని కులాలకు న్యాయం జరగాలంటే ఆ రిజర్వేషన్లను కుల జనాభా దామాషా పద్దతిన వర్గీకరించాలంటూ దండోరా ఉద్యమం మొదలయిన నాటి నుండి నేటి వరకు మాల నాయకుల మాటలను, చర్యలను జాగ్రత్తగా గమనిస్తున్న వారెవరికైనా అవి రెండు విషయాలపైననే కేంద్రీకృతమైనట్లు సుస్పష్టంగా తెలుస్తుంది. ఒకటి, వర్గీకరణను అడ్డుకోవడం; రెండు, రాజ్యాధికార సాధన దిశగా పావులు కదపడం. మొదట్లో వారి శక్తులన్నీ రెండవ విషయం పైనకంటే మొదటి దాని పైననే కేంద్రీకరించడం జరిగింది. అయితే ఎప్పుడయితే వర్గీకరణకు వ్యతిరేకంగా సుప్రీంకోర్టు తీర్పునిచ్చిందో అప్పటినుండి వారు వర్గీకరణ వ్యతిరేకిత విషయాన్ని ప్రకటనలకు మాత్రం పరిమితం చేసుకుని, తమ శక్తి యుక్తులను రాజ్యాధికార సాధనపై లగ్నం చేశారు. ఈ ప్రయత్నంలో భాగంగానే నూతనంగా ఏర్పడిన ప్రజా రాజ్యం పార్టీ తలుపు తట్టి, ఆ పార్టీ సైద్ధాంతిక స్పోక్స్ పర్సన్స్ గా కొందరు, సామాజిక న్యాయం కోసం ఉద్భవించిన ప్రజా రాజ్యం పార్టీని గెలిపించి చిరంజీవిని ముఖ్యమంత్రిగా చేయడమే ధ్యేయమంటూ మరికొందరు ఆ పార్టీకి వెలుపల నుండి మద్దతు పలికిన విషయం పఠితులందరికీ పరిచితమే. రాష్ట్ర విభజన కొరకు ఈనాడు మాల నాయకుల ప్రకటిస్తున్న సమ్మతాన్ని కూడా వర్గీకరణ వ్యతిరేకం, రాజ్యాధికార సాధన విషయ కోణాలనుండే (ముఖ్యంగా మొదటి కోణం నుండి) అర్ధం చేసుకోవలసిన అవసరం ఉంది.

రాష్త్ర ప్రభుత్వం గావించిన వర్గీకరణను సుప్రీంకోర్టు కొట్టివేసినప్పటికీ పార్లమెంటులో వర్గీకరణ బిల్లుని ప్రవేశపెట్టి అమోదింప జేసుకున్నట్లయితే దళిత రిజర్వేషన్లను వర్గీకరించుకునవచ్చుననే విషయం జగమెరిగిన సత్యం. ఆ మధ్య కాలంలో బిల్లును పార్లమెంటులో ప్రవేశపెట్టించి వర్గీకరణ సాధించేందుకు దివంగత ముఖ్యమంత్రి వైయస్ రాజశేఖర్ రెడ్డి నాయకత్వంలో ప్రయత్నాలు కూడా జరిగాయి. వైయస్ మరణంతో ఆ ప్రయత్నాలకు గండిపడడం, ఆయన మాదిరే ఢిల్లీలో మాదిగల సమస్యను గట్టిగా వాదించే నాయకుడు లేకపోవడంతో వర్గీకరణ విషయాన్ని ప్రస్తుతానికి ప్రక్కన పెట్టడం జరిగింది. అయితే, ప్రక్కన పెట్టింది ప్రస్తుతానికేగాని శాశ్వతంగా కాదు. అయిదు దశాబ్దాలకుపైగా దళితుల విద్యా, ఉద్యోగ, తదితర సంక్షేమ పథకాలలో అత్యధిక అవకాశాలను మాలలు, ఆది-ఆంద్రులే అనుభవిస్తంటే, డొక్కలెండిన డెక్కలి, మాదిగ, రెల్లి తదితర దళిత కులాలు చూస్తూ కూర్చోవు. పోరుబాట పట్టక పోరు, వర్గీకరణ జెండాను దశదిశలా ఎగురవేయకపోరు. అలా జరుగుతుందని మాల నాయకులకు కూడా తెలుసు. తెలంగాణ, రాయలసీమ ప్రాంతాలతో పోల్చుకుంటే కోస్తాంధ్రాలో మాలల సంఖ్య ఎక్కువ. అదే విధంగా కోస్తాంధ్ర, రాయలసీమలతో పోల్చుకుంటే తెలంగాణాలో మాదిగల సంఖ్య ఎక్కువ. దీని ఆధారంగా వారి వ్యూహంలో రాష్ట్రాన్ని రెండుగా విభజిస్తే, దండోరా ఉద్యమానికి ఆయువు పట్టుగానున్న తెలంగాణ మాదిగలు ప్రత్యేక రాష్ట్రంలోని దళితులలో జనాభాపరంగా అత్యధిక సంఖ్యలోనున్న తమకే రిజర్వేషన్ వసతులలో ఎక్కువ అవకాశాలు దొరుకుతాయన్న భ్రమలో ఉన్నందున వారు వర్గీకరణ నిమిత్తమై ఉద్యమించే ప్రసక్తే లేదు. కోస్తాంధ్ర మాదిగలు తెలంగాణ మాదిగల మాదిరే ఉద్యమించే అవకాశాలు లేవు. పైగా దండోరా నాయకుడు కృష్ణమాదిగ లాగా మాదిగ యితర దళిత కులాలను చైతన్యపరిచే సత్తాగల నాయకుడు కోస్తాంధ్రాలో లేడు. కాబట్టి రాష్ట్ర విభజన జరిగితే యిప్పటికే అచేతనంగా ఉన్న వర్గీకరణ ఉద్యమం సమూలంగా అంతరించిపోతుందనేది మాల నాయకుల వ్యూహాత్మ ఎత్తుగడ. ఒక్క మాటలో అలా అంతరించిపోవడమే ఆ నాయకుల దృష్టిలో ‘వర్గీకరణ వివాదానికి శాశ్వత ముగింపు’.

అయితే, మాల నాయకులు పేర్కొంటున్నట్లుగా రాష్ట్ర విభజన జరిగితే కోస్తాలోనున్న దళితులకు జరిగే న్యాయం ఏమిటి? దళిత కూటమిలో మాలలు, ఆది-ఆంధ్రులతో పాటు మాదిగ,రెల్లి,డెక్కలి లాంటి యిత్యాధి అరవై కులాలు ఉన్నాయి. దళిత ఉమ్మడి రిజర్వేషన్ల పంపిణీలో తమకు అన్యాయం జరిగిందని, వర్గీకరణతో న్యాయం చెయ్యమని మాదిగ తదితర కులాలవారు గత పదహారు సంవత్సరాల నుండి డిమాండ్ చేస్తూ ఉన్నారు. ప్రజాస్వామికమైన ఆ డిమాండ్ ని అప్రజాస్వామికంగా మాల మహానాడు వ్యతిరేకిస్తూనే ఉంది. అంటే, వర్గీకరణ జరగకుంటే కోస్తాంధ్ర దళితులలోని దండోరా కూటమికి చెందిన కులాలన్నింటికీ అన్యాయం జరుగుతూనే ఉంటుంది. మాల కూటమికి చెందిన కులాల వారు రిజర్వేషన్ లలో సింహ భాగాన్ని కైవసం చేసుకూంటూనే ఉంటారు. మరి, రాష్ట్ర విభజన జరిగితే కోస్తాంధ్రాలోని దళితులందరికీ జరిగే న్యాయం ఏమిటి?

సారాంశంలో వర్గీకరణ జరగకుండా రాష్ట్రాన్ని విభజిస్తే కోస్తాంధ్రాలోని దళితులందరికీ జరిగే న్యాయమంటూ ఏమి లేదు. ఏతా వాతా ఏదైనా జరిగితే మాల కూటమిలోని కులాలు మాదిగ కూటమిలోని కులాలను అణచివేసి బలపడడమే జరుగుతుంది. ప్రత్యేక, సమైక్యత ఉద్యమాల నేపథ్యంలో కోస్తాంధ్రాలో మాలలు, తెలంగాణలో మాదిగలు పైన చెప్పినట్లుగా భిన్నాభిప్రాయాలు వ్యక్తపరుస్తుంటే, మరి మాదిగ అధినాయకత్వం ఏ దిశగా అడుగులు వేస్తుంది?

మాదిగ అధినాయకత్వపు దారెటు?: 1994 జులై 7వ తారీఖున దండోరా ఉద్యమం ఆరంభమయినప్పటినుండి ఎందరో మాదిగ నేతలు దివ్వెలై ఆ ఉద్యమాన్ని ముందుకు నడిపించినా, నాటినుండి నేటివరకు దండోరాకు దిక్సూచి, వర్గీకరణకు చిరునామా కృష్ణ మాదిగ అనే చెప్పుకోవాలి. ఆ దిక్సూచే ఈ రోజున తెలంగాణ ఓడకు వెలుతురై దారి చూపుతుంటే, నడి సంద్రంలో చిక్కుకుపోయిన వర్గీకరణ పడవ చుట్టూ చిమ్మ చీకట్లు అలుముకుంటున్నాయి. తమకు దారి చూపించాల్సిన దిక్సూచి తమను కాదని, పగటిని మించిన వెలుతురును విరజిమ్ముకుంటూ దారిచూపించాల్సిన అవసరం లేకుండానే ముందుకు దూసుకెడుతున్న ఓడకు దారి చూపడంలోనున్న ఔచిత్యం ఆర్థంగాక ఖిన్నులౌతున్నారు.

ప్రత్యేక తెలంగాణ అనేది ఒక ప్రజాస్వామ్యక డిమాండ్. ప్రజాస్వామ్య సిద్ధాంతాలపై నమ్మకమున్న ప్రతి ఒక్కరు ఈ డిమాండ్ ని బలపరచాలి. అందులో రెండవ ఆలోచనకు తావుండరాదు. అయితే ‘తెలంగాణ’ అనే నాలుగు అక్షరాల కంటే ‘ఎ బి సి డి’ అనే నాలుగు అక్షరాలే ముద్దు’ అని ఒకనాడు పలికిన కృష్ణ మాదిగ ఈ నాడు తెలంగాణ ఉద్యమంలో పూర్తిగా లీనమై ఎ బి సి డి ల ఊసెత్తక పోవడంతో జాతి ప్రయోజనాలపై అతనికున్న నిబద్దతపైన ప్రాంతాలకతీతంగా ఎందరో మాదిగలు సందేహ పడుతున్నారు. మాదిగ జాతికి ప్రయోజనాలు కల్గించే వర్గీకరణ కాదని తెలంగాణ బాట పట్టడంలో అతని వ్యక్తిగత ప్రయోజనాలే ముఖ్యంగా చూచుకుంటున్నాడనే ఒక బలమైన విమర్శ మాదిగలలో వినిపిస్తుంది. ఇట్టి విమర్శకు ఒక ఆధారాన్ని కూడా చూపుతున్నారు. తెలంగాణ ప్రత్యేక రాష్ట్రానికి దళితుడే తొలి ముఖ్యమంత్రి అని కే చంద్రశేఖరరావు యిది వరకే ప్రకటించి ఉన్నాడు. మొదటినుండి కే సి ఆర్ పట్ల గుర్రుగా ఉన్న కృష్ణ మాదిగ తెలగాణ ఉద్యమం ఉధృతమైన ఈ రోజున అతని ప్రక్కన కూర్చోవడం ఆ ముఖ్యమంత్రి పదవిపై మోజుతోనే నేమో!.

ముఖ్యమంత్రి పదవిపై కృష్ణ మాదిగకు మోజు ఉన్నా, లేకున్నా నిన్న మొన్నటి వరకు రంగుల ప్రపంచంలో విహరించి నిజమైన ప్రజా జీవితం గురించి ఏ మాత్రం అవగాహన లేకుండానే చట్టసభలకు వెళ్ళిన చాలామందికంటే, మూడు దశాబ్దాలకు పైగా అట్టడుకు కులాలవారి హక్కుల కొరకు అహర్నిశలు పాటుపడుతున్న అతను తెలంగాణలోనైనా, సమైక్య రాష్ట్రంలోనైనా ముఖ్యమంత్రి పదవికి నూరింతలు అర్హుడు. పైపెచ్చు, రాజ్యాధికారమే అంతిమ లక్ష్యంగాగల దళితులకు కృష్ణ మాదిగ ముఖ్యమంత్రి అవ్వడం శుభపరిణామం. అయితే, ఒక్క కృష్ణ మాదిగ అధికారంలోకి వస్తే దళితుల కడగండ్లు తీరతాయా? అలా అయితే స్వాతంత్ర్యం తరువాత ఈ రాష్ట్రంలో దామోదరం సంజీవయ్య లాంటి దళితులు ముఖ్యమంత్రి పదవినలంకరిచారు. కోనేటి రంగారావులాంటి వారు ఉప ముఖ్యమంత్రి పదవిలో కూర్చున్నారు. ఇంకా ఎందరో మంత్రులయ్యారు. దళిత కార్డుపైన పదవులరంకరించినప్పటికీ ఈ వ్యక్తులవలన దళిత జాతి మొత్తానికి ఒన గూరిన ప్రయోజనాలు శూన్యం.

స్వాతంత్ర్యం వచ్చిన పిదప మీకు ఒక మంచి పదవినిస్తాం, మీ సమస్యలను పరిష్కరిస్తాం. ముందు మీరు స్వాతంత్ర్య పోరాటంలో పాల్గోనండి అని అనాడు అగ్ర కుల నాయకులు అంబేద్కర్ తో అంటే, స్వాతంత్ర్యం వచ్చిన తరువాత నా జాతి ప్రజల సమస్యలను పరిష్కరిస్తామని గ్యారంటీ లేకుండా నేను మీ పోరాటంలో పాల్గోలేను. నాకు మీ స్వాతంత్ర్యం కంటే నా జాతి జనుల ప్రయోజనాలే మిన్న అని సూటిగా చెప్పి, స్వప్రయోజనంకంటే జాతి జనుల ప్రయోజనాల పరిరక్షణకే అంబేద్కర్ ఆరోజున కంకణ బద్దుడవ్వబట్టే ఈ రోజున దళితులకు ఈ మాత్రమైనా వసతులున్నాయి. మాదిగ జాతి ప్రయోజనాలను కాపాడే వర్గీకరణకు గ్యారంటీ లేకుండా, దళిత జాతి ప్రయోజనాలను కాపాడే రాజ్యాధికార భాగం గ్యారంటీ లేకుండా, తెలంగాణ ఉద్యమంలో భాగస్వామి అవ్వడం అంటే, అగ్రకుల రాజకీయ కుయుక్తి కోరలలో కృష్ణ మాదిగ చిక్కుకుంటున్నాడేమో?

అయితే,ఈ విషయాలన్నింటిపైన కృష్ణ మాదిగ ఒక స్పష్టతతో ఉన్నాడని అతనితో జనవరి 15 వ తారీఖున నేను జరిపిన ఇంటర్వ్యూ ద్వారా తెలుస్తుంది. అతని మాటలలో: “వర్గీకరణను మాదిగ జాతి వదులుకోదు. వదులుకోవడం జరుగదు కూడా. అయితే మన యిష్టాయిష్టాలతోటి సంబంధంలేకుండా కొన్ని పరిస్థితులు ఉత్పన్నమవుతుంటాయి. మరి ఆ పరిస్థితులలో మనం ఏ విధంగా ప్రవర్తించేమనే దానిపైననే ఆధారపడి మన భవిష్యత్తు ఆధారపడి ఉంటుంది… చరిత్ర నుండి కొన్ని పాఠాలను గుణ పాఠాలను మనం నేర్చుకోవలసి ఉంది. స్వాతంత్ర్య పోరాటానికి అగ్ర కులాలు నాయకత్వం వహించాయి. స్వాతంత్ర్యోద్యమ కాలంలో స్వతంత్ర్యుడిగా (ఏ పార్టీకి చెందనివాడిగా) అంబేద్కర్ ఆ పోరాటంలో భాగస్వామి కాదు. కాని స్వాతంత్ర్యానికి ముందే మా జాతి సంగతి తేల్చండి అని ప్రశ్నించి దళితులకు రిజర్వేషన్లను సాధించాడు. అలా రిజర్వేషన్లనయితే దళితులు సాధించుకున్నారు గాని, అరవై యేళ్ళుగా రాజ్యాధికారానికి దూరంగా నెట్టివేయబడ్డారు. ‘దేశానికి స్వాతంత్ర్యం తీసుకొచ్చింది మేమే’ అన్న ఆ ఒక్క నినాదంతోటే అగ్ర కులాలు యిప్పటికీ ఈ దేశాన్ని పరిపాలిస్తున్నాయి. అంబేద్కర్ ఆనాటి పొరాటానికి దూరంగా ఉండకుండా తన జాతికి హక్కులను కోరుకుంటూనే అందులో భాగస్వామ్యులుగా దళితులను నడిపించినట్లయితే ‘రిజర్వేషన్లను యివ్వండి’ అని అగ్ర కులాలను అడిగే దుస్థితి నుండి రిజర్వేషన్లను తామే కల్పించుకునే ఒక నిర్ణాయక శక్తిగా దళితులు ఎదిగి ఉండేవారు. స్వాతంత్ర్య పోరాటంలో జరిగిన అ తప్పిదాన్ని సరిదిద్దుకునే ఒక గొప్ప అవకాశాన్ని తెలంగాణ ఉద్యమం కల్పించింది. ఈ అవకాశాన్ని సద్వినియోగం చేసుకుని తెలంగాణ పోరాటంలో మనం భాగస్వామ్యులం కాకుంటే చరిత్ర పునరావృతమయ్యి, తెలంగాణ రాష్ట్రంలో దళితులకు యితర అణగారిన వర్గాలు, తెగలు, మైనార్టీలకు  కొన్ని రాయితీలు కల్పించి, వెలమలు – రెడ్లు రాజ్యాధికారాన్ని చేజిక్కించుకుంటారు.”

వర్గీకరణ భవితవ్యమేమిటి?: తెలంగాణ రాష్ట్రం ఏర్పడితే దళిత రిజర్వేషన్లను వర్గీకరించుకోవాల్సిన అవసరంలేదని తెలంగాణ మాదిగలలో కొందరు అనుకోవడం వారి అమాయకత్వానికి నిలువెత్తు దర్పణమైతే, రాష్ట్రాన్ని విభజిస్తేనే కోస్తాంధ్రలోని దళితులకు న్యాయం జరుగుతుందని మాల మాహానాడు నాయకులు ప్రవచించడం వారి అతి తెలివికి పరాకాష్ఠ అవుతుంది.

రాష్ట్రాన్ని రెండుగా విభజించినా లేదా ఇప్పుడున్నట్లే ఒకటిగా ఉంచినా దళిత రిజర్వేషన్ల పంపిణీలో మాత్రం ప్రస్తుతం నడుస్తున్న ఉమ్మడి పంపిణీ విధానంలోనే పంపిణీ చేయడం ఏ కోణం నుండి చూసినా సామాజిక న్యాయం అనిపించుకోదు. ఇది పొట్టనిండి త్రేంచే వారికే మృష్టాన్నం పెడుతూ, డొక్కలెండి ఆకలో అంటున్నవారికి గుప్పెడు మెతుకులు కూడా పెట్టక పోవడమే అవుతుంది. ఉన్న వాడికే యింకా పెట్టడం కులతత్వమేగాని అంబేద్కర్ తత్వం మాత్రం కాదు. కాబట్టి, తెలంగాణ రాష్ట్రం రాని పక్షంలో కుల జనాభా ప్రాతిపదికకు ప్రాంతీయత కోణాన్ని కూడా జోడించి దళిత రిజర్వేషన్లను వర్గీకరించుకోవాలి. ఒకవేళ రాష్ట్రాన్ని విభజించి తెలంగాణ, ఆంధ్ర రాష్ట్రాలు ఏర్పరిస్తే అప్పుడు కుల జనాభా ప్రాతిపదికన దళిత రిజర్వేషన్లను వర్గీకరించుకోవాల్సి ఉంది. అలా జరుగని పక్షంలో తెలంగాణ దళితులలో అత్యధిక సంఖ్యలోనున్న మాదిగలు విద్యను పెంపొందింపజేసుకుని దళిత కోటాలోని వసతులన్నింటినీ తామే ఆక్రమించేందుకు అవకాశం ఉంది. లేదా, అల్పసంఖ్యలోనున్నప్పటికీ విద్యాపరంగా ముందంజలోనున్న మాలలే దళిత కోటా మొత్తాన్ని తన్నుకు పోయేందుకు అవకాశం ఉంది. అదే విధంగా ఆంధ్రాలో మాదిగ కూటమిలోని కులాల పరిస్థితి దయనీయంగా మారి, మాలల ఆధిపత్యం వెర్రి తలలు వేస్తుందనడంలో లేశమంత సందేహం కూడా ఉండాల్సిన అవసరంలేదు. సారాంశంలో, దళిత రిజర్వేషన్లను వర్గీకరించకుంటే ఒక దళిత కులం యొక్క అభివృద్ధి, ఆధిపత్యం మరొక కులం యొక్క వెనుకబాటుకి, అణచివేతకు దారి తీస్తుంది. కాబట్టి ఏ కులానికి ఎంత జనసంఖ్య ఉందో ఆ జనసంఖ్య ప్రాతిపదికన రిజర్వేషన్లను వర్గీకరించుకోవడం తప్పనిసరి, అది సామాజిక న్యాయం కూడా.  ఆ న్యాయాన్ని సాధించేందుకు ఒక్క కృష్ణ మాదిగ కాకుంటే వేయిమంది కృష్ణ మాదిగలు పుడతారు, ఒక్క దండోరా ఉద్యమం చాలకుంటే లక్ష దండోరా ఉద్యమాలు పుట్టుకొస్తాయి.

సాంబయ్య గుండిమెడ

(వ్యాసకర్త లండన్ యూనివర్శిటీలో పోస్టు డాక్టోరల్ ఫెలో)

4 Comments

Filed under సామాజిక న్యాయం కోసం

4 responses to “ప్రత్యేక-సమైక్యతల నడుమ వర్గీకరణ భవితవ్యమేమిటి? (What is future of Sub-Classification Demand?)

  1. ssanthiswaroop

    Happy to see this article, from an expert, who is considerablely doing research in this area over the years. Indeed this is much detabed issue, right now, among, atleast Malas and Madigas. So, the views expressed here are of much relavance, as they are from an expert. The article tried to present coherence, in wrting and analatical interpretation.

    Coming to comments…

    I am surprised…Can Krishna Madiga be Chief Minister (CM) of Telangana, if Telangana is carved out of Andhra Pradesh (AP)? I do not see any signs in this regard. Telangana Rastra Samithi is not having any electoral base to form government, if separate Telangana is formed. Hence, it can not make a Dalit as CM.

    As of now, if Telangana is formed, I mean in the present legislative tenures of Lok Sabha and the State Legistative Assembly of AP, only the Indian Naitonal Congress (INC) is able to form government, due to its clear out majority. In such circumstances, INC may not, usually choose a Dalit as CM. Even, if a dalit is made as CM, it can be only as a token gesture, without ameliorating the conditions of Dalits. Such circumstances can be observed from previous instances…when INC installed Dalits as CMs in some States like, Sushil Kumar Shinde, in Maharastra, etc. So, affiramative benefits to dalits, which is having constitutional and legal scancity is mcuh required. Because, to uplift the conditions of Dalits and other marginalised sections, it will take much duration, even if dalits capture poliitcal power, like in Uttar Pradesh (UP), by Bahujan Samajwadi Party (BSP).

    The logic of Krishna Madiga – that the Dalits (in his view ‘Madigas’) should not left out an oppertunity, in caputuring political power, by not taking lead in the current ongoing Telangana movement is illogical. Even if Dalit – Madigas takes part in the Telangana agitation, to achieve the same, they will not (perphaps ‘may not be’) be in a position to capture political power, to a significant extent. There is no such grounding in the political atmosphere in Telnagana. At the most, slowly they could be able to get majority of seats to contest in the elections and win, hopefully, if something goes on well. But, how about achieving Scheduled Castes categorisation, if Malas, in Telangana, still continues to foster their predominance in employment, etc? To counter, such a position, Scheduled Cates (SC)categorisation should be done, much ahead of splitting of AP. Such a step can benefit, SC – Madigas, across the regions; Andhra, Telangana and Rayalaseema, if AP is trifurcated. AP can also be trifurcatied, as Rayalaseema is demanding to have a separate entity, if Telagana is formed.

    Though the writer (Gundimeda Sambaiah) is in favour of Regionalism and Sub Categorisation of reservation benefits, the idea should be very clear, from the initial days, from all the concerned stake holders in this respect. When such an unanimity or clarity is achieved, then only, things can move in a right direction, without further delays.

    If AP is splitted, without SC categorisation, it’s interesing to observe how Andhra Madigas, will try to achieve, categorisation, if Malas, still try to dominate in different spheres. The consciousness of Madigas aroused to a signifincant margin, after the assertaion of MRPS, from 1990s. And MRPS is also having much grounding in almost every village, across AP. Then, the only requied Leader to coordinate the SC categorisation movement, may take some time.

    It’s so interesing to imagine, how Political Parties, will respond to the demand of SC categorisation in Andhra. Perhaps, they may resort to majoritarian politics, where Malas are in majority, by diluting the demand of Madigas and ohter SC castes.

    So, on the whole SC categorisation should be done much ahead of split of AP.

  2. Dear Swaroop,

    I have a different understand regarding this article. I am with sambaiah in this article. As you have rightly mentioned, the power will be in the hands of dominant castes. But there is always a positive chance to demand our share, which we are doing since a long time. Now Telangana madigas in a position to demand their share.

    At the crucial Krishna Madiga being the representative of madigas, he should be with Telangana movement, because most of the dalits participating in telangana movement are also madigas. Our aim is to become C.M. Let us wait and see but do not compromise in demand a great position.

    Andhra Malas may look seperation as solution for classification. Author is trying to rule out their ideas and reminding our duty along with Telangana movment

  3. annaa… meeru kudaa blog rastunna sangati ippdue telisindi. congrats
    mee anni vyasalu pettandi
    mee
    darla

  4. Sam Gundimeda

    Dear Mr. Krishna Raju,

    Thank you very much for the question. Adi-andhras come under ‘D’ category. Right now I do not remember the GO number.
    Best wishes
    sam.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s